งานแต่งปาร์ซีแบบการา

สร้างภาพพอร์ตเทรตงานแต่งงานสมจริงแบบภาพถ่ายของผู้ใหญ่สองคนในภาพอ้างอิงเท่านั้น ภาพที่ 1 คือผู้ชาย และภาพที่ 2 คือผู้หญิง ใช้ภาพถ่ายเหล่านี้เป็นข้อมูลอ้างอิงตัวตนเพียงอย่างเดียว คงเอกลักษณ์ใบหน้าที่จดจำได้ของทั้งสองคน สีผิวตามธรรมชาติ รูปหน้า ดวงตา จมูก ปาก แนวไรผม ขนบนใบหน้า อายุที่ปรากฏ และสัดส่วนร่างกาย ให้ผู้ชายอยู่ทางซ้ายและผู้หญิงอยู่ทางขวา ทั้งคู่ยังคงเป็นคนอินเดียคนเดิม ด้วยพื้นผิวผิวตามธรรมชาติและการแต่งตัวเจ้าสาวที่อ่อนโยนน่าเชื่อถือ ห้ามทำผิวขาวขึ้น เปลี่ยนใบหน้า ทำให้ดูอ่อนวัยลง หรือใช้ใบหน้านายแบบนางแบบทั่วไป เปลี่ยนเสื้อผ้าลำลองของพวกเขาเป็นชุดเฉพาะด้านล่าง ให้ภาษากายที่เป็นธรรมชาติและสบาย ใบหน้าชัดเจนไม่ถูกบดบัง และมือที่ถูกต้องตามหลักกายวิภาค ทำเป็นภาพพอร์ตเทรตระยะกลางแนวตั้งอัตราส่วน 4:5 ประมาณกลางต้นขาหรือเอวขึ้นไป โดยเว้นพื้นที่เหนือศีรษะทั้งสองและรอบไหล่ให้เพียงพอสำหรับการครอปภายหลัง ใบหน้าทั้งสองควรหันเข้าหากล้องและจดจำได้ ใช้การถ่ายภาพงานแต่งงานที่สมจริง แสงธรรมชาติที่กลมกลืน พื้นผิวผ้าและเครื่องประดับจริง ฉากหลังที่แยกออกอย่างนุ่มนวล และสีหน้าท่าทางที่เหมือนจริง ภาพถ่ายเดียวที่มีบุคคลหลักสองคนพอดี ไม่มีการแบ่งหน้าจอ ภาพประกอบ ข้อความ ลายน้ำ หรือกรอบรูปประดับ หลีกเลี่ยงชุดแต่งงานแบบตะวันตก ทักซิโด โบสถ์ หรือพร็อพแชมเปญ ลักษณะประจำภูมิภาคต้องมาจากเครื่องแต่งกาย สิ่งทอ เครื่องประดับ และฉาก ไม่ใช่จากการแทนที่ใบหน้าของใครคนใดคนหนึ่งด้วยใบหน้าแบบเหมารวมของภูมิภาค คงขนบนใบหน้าเดิม รูปร่างตามธรรมชาติ และลักษณะที่ดูเป็นผู้ใหญ่ไว้ ให้ทั้งสองคนยังจดจำได้เป็นรายบุคคล ด้วยท่าทางสบาย ๆ ไม่สมมาตร แทนที่จะเป็นท่าทางแข็งทื่อแบบหุ่นโชว์ รูปลักษณ์และฉากงานแต่งงานเฉพาะ: ภาพพอร์ตเทรตงานแต่งงานแบบปาร์ซีในลานบ้านมรดกเก่าอันสง่างามของมุมไบ เจ้าสาวสวมส่าหรีการาสีงาช้างปักลายดอกไม้และนกอย่างประณีตด้วยสีฟ้าพาสเทล ม่วงไลแลคอ่อน และเขียว นุ่งอย่างชัดเจนว่าเป็นส่าหรีไม่ใช่ชุดแบบตะวันตก เพิ่มต่างหูมุกเรียบ ๆ และสร้อยคอเส้นเล็ก คงผมหยิกสั้นและลักษณะใบหน้าตามธรรมชาติของเธอ ผ้าปัลลูโปร่งใสพาดอยู่ด้านหลังศีรษะโดยไม่บังใบหน้า เจ้าบ่าวสวมดากลีแบบดั้งเดิมสีงาช้างปักละเอียดที่ข้อมือเสื้อ กางเกงสีขาว และเฟตาแบบดั้งเดิมสีเข้ม ไม่มีหูกระต่ายหรือปกเสื้อแบบตะวันตก ทั้งคู่ยืนใกล้ชิดกันตามธรรมชาติ มือของเธอวางเบา ๆ บนแขนของเขา และทั้งสองยิ้มอ่อนโยนให้กล้อง ประตูไม้โบราณ พื้นปูกระเบื้อง และแสงจากหน้าต่างยามเช้าที่นุ่มนวล คงรูปร่างของทั้งสองคน สีผิว และใบหน้าที่จดจำได้ไว้โดยไม่เปลี่ยนแปลง