พ่อมดยามค่ำ

ใช้ภาพถ่ายผู้ชายที่ผู้ใช้อัปโหลดเป็นข้อมูลอ้างอิงตัวตนเพียงอย่างเดียว คงลักษณะใบหน้า รูปหน้า อายุ ทรงผม และลักษณะหนวดเคราของเขาไว้อย่างเคร่งครัด ให้ใบหน้าจำได้ชัดเจน สร้างเขาให้เป็นพ่อมดกอธิคที่เย็นชาและสง่างาม ยืนอยู่ลำพังตรงกลางตรอกหินปูโบราณ หันหน้าเข้ากล้องตรงๆ แขนห้อยลงข้างลำตัวอย่างเป็นธรรมชาติ สีหน้าสงบและมีความลึกลับเล็กน้อย ไม่มีท่าร่ายเวทเกินจริง เขาสวมหมวกพ่อมดทรงแหลมสีดำปีกกว้าง ประดับขนนกสีดำเป็นพวงที่ด้านข้างหมวก ปีกหมวกทอดเงาจางๆ บนหน้าผาก แต่ดวงตาทั้งสองข้างยังมองเห็นครบถ้วน สวมเสื้อกั๊กหนังสีดำรัดรูปแบบคอร์เซ็ต มีเชือกผูกละเอียด ลายปั๊มนูน และหัวเข็มขัดสีเงินเก่า ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตคอสูงสีเข้ม และสวมทับด้วยโค้ตยาวสีดำที่ไหล่ตั้งทรงและชายเสื้อไม่เท่ากัน ชายด้านหลังของโค้ตทิ้งตัวลงถึงน่องและคลี่ออกอย่างเป็นธรรมชาติตามท่ายืน ท่อนล่างเป็นกางเกงทรงเข้ารูปสีเข้มและรองเท้าบูตหนังสีดำทรงสูง มีโซ่โลหะเพียงเล็กน้อยประดับข้างเอว ภาพรวมดูประณีตและหนักแน่น ไม่ใช่สูทสมัยใหม่ ด้านหลังเขาค่อนไปทางซ้ายคือประตูเหล็กดัดสูงใหญ่ บันไดหินหลังประตูทอดไปสู่อาคารโบราณท่ามกลางหมอก ทั้งซ้ายและขวามีกำแพงหินและเสาหินสีเข้มที่หยาบกร้าน ไฟติดผนังสีเหลืองอบอุ่นส่องสว่างกำแพง พระจันทร์เต็มดวงอยู่มุมซ้ายบนของภาพ แสงจันทร์เย็นตาขับเน้นขอบปีกหมวกและหัวไหล่ มีฟักทองแกะสลักเรืองแสงหลายลูกวางกระจายอยู่สองข้างบันไดและริมกำแพงด้านขวา ใบไม้ร่วงสีน้ำตาลแดงปกคลุมถนนหินที่เปียกชื้น แมวดำตัวเล็กนั่งอยู่ใกล้เท้าซ้ายของเขา ไม้กวาดเก่าพิงตั้งอยู่กับกำแพงด้านขวาของภาพ โดยตัวละครไม่ได้ถือไว้ องค์ประกอบภาพแสดงเขาครบตั้งแต่ยอดหมวกจนถึงรองเท้าบูต ตัวละครอยู่ในตำแหน่งหลักตรงกลางภาพ และประตูหิน พระจันทร์ ฟักทอง แมวดำ และไม้กวาดต่างมีตำแหน่งชัดเจนของตัวเอง โทนสีโดยรวมคือดำเข้ม ทองแดงเก่า และสีส้มฟักทองเล็กน้อย โดยแสงจันทร์เย็นตัดกับไฟติดผนังอบอุ่น ใช้เท็กซ์เจอร์โปสเตอร์ดาร์กแฟนตาซีกึ่งสมจริงที่มีรายละเอียดมาก ห้ามสร้างข้อความบนป้าย ชื่อเรื่อง โลโก้ กรอบ หรืออินเทอร์เฟซแอปในภาพ