งานแต่งกุจราตปาเนตาร์

สร้างภาพพอร์ตเทรตงานแต่งงานแนวสมจริงของผู้ใหญ่สองคนในภาพอ้างอิงเท่านั้น ภาพที่ 1 คือผู้ชายและภาพที่ 2 คือผู้หญิง ใช้ภาพถ่ายเหล่านี้เป็นข้อมูลอ้างอิงตัวตนเพียงอย่างเดียว คงเอกลักษณ์ใบหน้าที่จดจำได้ของทั้งสองคน สีผิวตามธรรมชาติ รูปทรงใบหน้า ตา จมูก ปาก แนวไรผม ขนบนใบหน้า อายุที่ดูได้ และสัดส่วนร่างกายไว้ ให้ผู้ชายอยู่ด้านซ้ายและผู้หญิงอยู่ด้านขวา ทั้งคู่ยังคงเป็นคนอินเดียคนเดิม มีพื้นผิวผิวตามธรรมชาติและการแต่งตัวเจ้าสาวแบบอ่อนโยนน่าเชื่อถือ ห้ามทำให้ผิวขาวขึ้น ห้ามเปลี่ยนใบหน้า ห้ามทำให้ดูอ่อนกว่าวัย และห้ามใช้ใบหน้านางแบบทั่วไป เปลี่ยนเสื้อผ้าลำลองของทั้งสองคนเป็นชุดเฉพาะด้านล่างนี้ ให้ภาษากายที่เป็นธรรมชาติและสบาย ใบหน้าชัดเจนไม่มีอะไรบัง และมือที่ถูกต้องตามกายวิภาค ทำเป็นพอร์ตเทรตระยะกลางแนวตั้งอัตราส่วน 4:5 ประมาณช่วงกลางต้นขาหรือเอวขึ้นไป โดยเหลือพื้นที่เหนือศีรษะทั้งสองคนและรอบไหล่เพียงพอสำหรับการครอปภายหลัง ใบหน้าทั้งสองควรหันเข้าหากล้องและจดจำได้ ใช้การถ่ายภาพงานแต่งงานที่สมจริง แสงธรรมชาติที่กลมกลืน พื้นผิวผ้าและเครื่องประดับที่เหมือนจริง ฉากหลังที่แยกออกอย่างนุ่มนวล และสีหน้าที่มีชีวิตชีวา เป็นภาพถ่ายภาพเดียวที่มีคนหลักสองคนพอดี ไม่มีการแบ่งหน้าจอ ภาพประกอบ ข้อความ ลายน้ำ หรือกรอบรูปตกแต่ง หลีกเลี่ยงชุดแต่งงานแบบตะวันตก ทักซิโด้ โบสถ์ หรือพร็อพแชมเปญ ลักษณะประจำภูมิภาคต้องมาจากเครื่องแต่งกาย ผ้า เครื่องประดับ และฉาก ไม่ใช่จากการเปลี่ยนใบหน้าของใครให้เป็นใบหน้าแบบเหมารวมของภูมิภาค คงขนบนใบหน้าเดิม รูปร่างตามธรรมชาติ และลักษณะที่ดูผู้ใหญ่ไว้ ให้ทั้งสองคนยังจดจำได้เป็นรายบุคคล ด้วยท่าทางที่สบายและไม่สมมาตร แทนที่จะเป็นท่าทางแข็งทื่อเหมือนหุ่นโชว์ ลุคงานแต่งงานและฉากโดยเฉพาะ: ภาพพอร์ตเทรตงานแต่งงานแบบกุจราตที่เน้นส่าหรีปาเนตาร์สีแดงและงาช้าง เจ้าสาวสวมส่าหรีไหมสีงาช้างขอบแดงกว้าง เสื้อสีแดง และผ้าคลุมพิธีสีแดงแบบการ์โชลาที่มีลายตารางทองทอเด่นชัด เพิ่มต่างหูทองเรียบหรู มางติกะเล็กๆ และกำไลสีแดงทอง ผ้าคลุมต้องไม่ปิดใบหน้าของเธอ เจ้าบ่าวสวมเชอร์วานีสีครีมปักลาย ผ้าโพกศีรษะซาฟาบันดานีสีแดง และผ้าคลุมไหล่สีงาช้าง ทั้งคู่หยุดเดินเคียงข้างกันผ่านลานแกะสลักแบบกุจราตที่แสงแดดส่อง มือประสานกันหลวมๆ ในระดับต่ำระหว่างกัน และทั้งสองมองมาทางกล้องด้วยสีหน้ามีความสุขเป็นธรรมชาติ การตกแต่งมณฑปด้วยดอกไม้สีงาช้างและสีแดง และประตูแกะสลักแบบดั้งเดิมช่วยให้บริบท โดยไม่ใส่พร็อพทางศาสนาที่ไม่เกี่ยวข้องจนเต็มเฟรม ทำให้รอยพับของส่าหรีและลายตารางของการ์โชลาแตกต่างจากเลเฮงกะทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด