Panjabski ślub panny młodej

Stwórz fotorealistyczny portret ślubny dokładnie tych dwóch dorosłych osób ze zdjęć referencyjnych. Obraz 1 to mężczyzna, a obraz 2 to kobieta. Użyj tych fotografii jako jedynych odniesień do tożsamości. Zachowaj obie rozpoznawalne tożsamości twarzy, naturalne odcienie skóry, kształty twarzy, oczy, nosy, usta, linie włosów, zarost, widoczny wiek i proporcje ciała. Mężczyzna ma pozostać po lewej, a kobieta po prawej. Pozostają tymi samymi Hindusami, z naturalną fakturą skóry i wiarygodnym, delikatnym makijażem panny młodej; bez rozjaśniania skóry, podmiany twarzy, odmładzania ani generycznych twarzy modeli. Zastąp ich codzienne ubrania konkretnymi strojami opisanymi poniżej. Nadaj im naturalny, swobodny język ciała, wyraźne, niezasłonięte twarze i anatomicznie wiarygodne dłonie. Stwórz pionowy portret średni w proporcjach 4:5, mniej więcej od połowy ud lub od pasa w górę, z wystarczającą ilością miejsca nad głowami obojga i wokół ramion na późniejsze kadrowanie. Obie twarze powinny być zwrócone ku obiektywowi i rozpoznawalne. Użyj realistycznej fotografii ślubnej, spójnego naturalnego światła, prawdziwych faktur tkanin i biżuterii, miękko oddzielonego tła i żywych wyrazów twarzy. Jedno zdjęcie z dokładnie dwiema głównymi osobami, bez podzielonego ekranu, ilustracji, tekstu, znaku wodnego ani dekoracyjnej ramki fotograficznej. Unikaj zachodniej sukni ślubnej, smokingu, kościoła i rekwizytów z szampanem. Regionalny charakter musi wynikać z ubrań, tkanin, biżuterii i otoczenia, a nigdy z zastępowania którejkolwiek z twarzy stereotypową twarzą regionalną. Zachowaj oryginalny zarost, naturalną budowę ciała i dojrzałe rysy. Zachowaj obie osoby indywidualnie rozpoznawalne, z wygodną, asymetryczną postawą zamiast sztywnych póz manekinów. Konkretny wygląd ślubny i scena: Pendżabska para młoda na zabytkowym dziedzińcu w Pendżabie. Zachowaj oryginalne zawinięcie turbanu sikhijskiego mężczyzny i jego rozpoznawalną pełną brodę; ubierz go w kremowy haftowany sherwani z głęboko bordowym turbanem i pasującą stułą. Panna młoda ma na sobie bogaty różowy pendżabski strój ślubny salwar-kameez ze starannie haftowanym dupattą okrywającą czubek i tył głowy, przy jednoczesnym pozostawieniu całej twarzy widocznej. Dodaj czerwono-kremowe bransolety chooda, kilka delikatnych kalire zwisających naturalnie przy jej nadgarstku oraz skromne maang tikka pośrodku czoła. Uchwyć intymny portret w trzech czwartych od pasa w górę, gdy delikatnie trzyma go za przedramię, a oboje uśmiechają się do obiektywu. Spokojny pendżabski dziedziniec z cegły i rzeźbionego drewna, delikatne różowe girlandy z kwiatów i rozproszone poranne światło. Zachowaj ich widoczny wiek i naturalne ciała, bez odmładzania i bez nadmiernie modelowego wyglądu.