Jej zima

Na podstawie zdjęcia osoby generowany jest filmowy portret narracyjny o tematyce zimowej, skomponowany w formie trójdzielnego kolażu. Cała scena przedstawia opustoszały, mroźny i samotny zimowy dzień z obfitymi opadami śniegu. Opadają delikatne płatki śniegu, obraz charakteryzuje się chłodną, niebieską tonacją i realistyczną teksturą ziarna filmu 35mm. Płatki śniegu zdobią kadr, rzęsy są wyraźnie zarysowane, a skóra ostra. Osoba na zdjęciu odpowiada postaci referencyjnej, ubrana jest w stylową, czarną, krótką kurtkę puchową i czarny szal, stojąc pod całkowicie czarnym parasolem. Górne ujęcie to zbliżenie – spojrzenie osoby jest melancholijne i nieobecne, skierowane w prawo. Środkowe ujęcie to plan pełny, z postacią stojącą na otwartym, zaśnieżonym polu, patrzącą w prawo, z ośnieżonym lasem w tle. Dolne ujęcie to zbliżenie twarzy z pochyloną głową, płatkiem śniegu spoczywającym na czubku nosa oraz oczami wyrażającymi głęboką historię (widocznymi tylko w dolnym ujęciu). Z lewej strony pada mocne, ciepłe światło, oświetlając część twarzy i włosów. Ogólny efekt jest melancholijny, spokojny i piękny.