Złota towarzyszka

Użyj przesłanego przez użytkownika obrazu jako jedynego odniesienia do tożsamości, ściśle zachowując pierwotne rysy twarzy głównego bohatera, fryzurę, odcień skóry, wrażenie wieku, budowę ciała i naturalne proporcje. Wygeneruj hiperrealistyczny, filmowy portret nocnego miasta po deszczu w pionowym formacie 9:16. Zbliżenie od klatki piersiowej w górę, mężczyzna po lewej stronie, ubrany w czarną bluzę z kapturem, z lekko odwróconą głową, patrzy na zjawę po prawej, jego wyraz twarzy jest cichy i powściągliwy; jego prawa ręka sięga ku dolnej części kadru i naprawdę trzyma lewą dłoń zjawy, a dłonie i palce obojga wyraźnie się stykają. Kobieca zjawa znajduje się po prawej stronie, utworzona jedynie z delikatnych, ciepłozłotych świetlistych konturów, półprzezroczystych nitek światła i drobinek, ledwo zarysowujących formę sari, z konturem włosów delikatnie unoszącym się do tyłu; drugą ręką trzyma w ramionach bukiet pełnych, głęboko czerwonych róż, których płatki zachowują prawdziwą fakturę i kolor. Oboje idą powoli obok siebie, mężczyzna jako rzeczywista, fizyczna obecność, zjawa przezroczysta i świecąca, lecz o pełnej budowie ciała. Tłem jest pusta, mokra miejska droga, ciepłe światło wysokich latarni i rozmyte światła miasta, asfalt odbija złote poświaty; głęboko niebieska noc, czarne ubranie, ciepłozłota zjawa i głęboko czerwone róże tworzą filmowy kontrast. Obiektyw 50–70mm, płytka głębia ostrości, lekka mgiełka deszczu i ziarno filmu. Unikaj: zjawy zmieniającej się w prawdziwą osobę, splecionych dłoni unoszących się w powietrzu lub zlewających się, zdeformowanych palców, róż zmieniających kolor, światła zasłaniającego twarz mężczyzny i dodatkowych osób; bez tekstu, logo, znaku wodnego i elementów interfejsu