Ślub pod kwiatowym baldachimem

Stwórz fotorealistyczny portret ślubny dokładnie dwóch dorosłych osób z obrazów referencyjnych. Zdjęcie 1 to mężczyzna, a zdjęcie 2 to kobieta. Użyj tych fotografii jako jedynych referencji tożsamości. Zachowaj rozpoznawalne rysy twarzy obojga, naturalny odcień skóry, kształt twarzy, oczy, nosy, usta, linię włosów, zarost, wiek biologiczny i proporcje ciała. Mężczyzna powinien znajdować się po lewej stronie, a kobieta po prawej. Muszą pozostać tymi samymi indyjskimi osobami, z naturalną strukturą skóry i subtelną, autentyczną stylizacją ślubną; bez rozjaśniania skóry, zamiany twarzy, odmładzania czy uogólniania rysów na modelowe. Zastąp ich codzienne ubrania konkretnym strojem opisanym poniżej. Nadaj im naturalną, swobodną mowę ciała, w pełni odsłonięte twarze i anatomicznie poprawne dłonie. Wykadruj jako pionowy portret średni 4:5, sięgający mniej więcej od połowy ud lub talii w górę, z wystarczającą ilością miejsca nad głowami i wokół ramion na późniejsze przycięcie. Obie twarze powinny być zwrócone w stronę aparatu i łatwe do rozpoznania. Zastosuj realistyczną fotografię ślubną, spójne naturalne światło, prawdziwe faktury tkanin i biżuterii, miękko rozmyte tło i naturalne emocje. Jedno ujęcie fotograficzne z dokładnie dwiema głównymi osobami, bez dzielenia kadru, ilustracji, tekstu, znaków wodnych czy ozdobnych ramek. Unikaj zachodniej sukni ślubnej, smokingu, kościoła czy rekwizytów w postaci szampana. Kulturowy charakter sceny musi wynikać ze strojów, tkanin, biżuterii i otoczenia, a nie z zastępowania twarzy stereotypowymi cechami. Zachowaj ewentualny oryginalny zarost, naturalną sylwetkę i dojrzałe rysy. Zachowaj indywidualną rozpoznawalność obojga ludzi, stawiając na swobodną, asymetryczną postawę zamiast sztywnej pozy manekina. Szczegółowy wygląd i sceneria ślubna: Romantyczny portret w stylu indyjskiego wejścia panny młodej pod baldachimem inspirowanym tradycją phoolon ki chadar, wykonanym ze świeżego białego jaśminu i jasnoróżowych róż, zawieszonym naturalnie tuż nad parą, a nie przykrywającym ich głowy. Panna młoda ma na sobie haftowaną lehengę w odcieniu brzoskwiniowego różu, lekko udrapowaną dopasowaną dupattę, wyrafinowaną złotą biżuterię i subtelny mehendi; pan młody nosi sherwani w kolorze kości słoniowej z dyskretnymi haftami kwiatowymi w kolorze szałwii i brzoskwini oraz etolę w kolorze kości słoniowej. Zatrzymują się, wchodząc razem na zabytkowy dziedziniec ozdobiony kwiatami, stoją blisko siebie ramię w ramię, trzymając się nisko i delikatnie za ręce, oboje ciepło patrzą w obiektyw. Kwiatowy baldachim i zwisające girlandy mieszczą się w całości w górnej części kadru, zachowując wolną przestrzeń wokół obu twarzy. Prawdziwe poranne światło, autentyczne kwiaty, naturalna skóra i zrelaksowana postawa; w kadrze nie mogą pojawiać się żadne dodatkowe ręce trzymające baldachim.