สายฝนเศร้า

หัวใจของภาพคือบุคคลที่ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนาแน่น หลับตาเบา ๆ ใบหน้าผ่อนคลาย ปล่อยให้สายฝนชะโลมลงมา สายฝนไหลลงมาจากหน้าผากและแก้ม เกิดเป็นคราบน้ำบนผิว เสื้อผ้าของบุคคลนั้นเองที่เปียกฝนแนบติดกับร่างกาย โดยที่ทรงและสีของเสื้อผ้าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เสื้อผ้าแสดงพื้นผิวที่เปียกชื้น ในฉากหลัง เส้นฝนละเอียดตกลงมาเหมือนม่าน และหยดน้ำกระเซ็นในอากาศ ช่วยเสริมความรู้สึกสมจริงของการ “ยืนอยู่กลางสายฝน” บรรยากาศโดยรวมผสมผสานความสงบเข้ากับความรู้สึกปลดปล่อย บุคคลหันตัวเล็กน้อยไปด้านข้าง หลับตา เงยหน้าขึ้นและเอนศีรษะไปด้านหลังเล็กน้อย ฉากหลังโทนสีฟ้าอมเขียวเย็น แสงย้อนทำให้เม็ดฝนใสและโปร่งแสง ขมวดคิ้วเล็กน้อย ฝนตกหนักมาก มีเม็ดฝนอวบอิ่มจำนวนมาก แสงสีฟ้าอมเขียวจาง ๆ อยู่เบื้องหลังค่ำคืนที่มืดและฝนตก ภาพระยะใกล้ตั้งแต่ไหล่ขึ้นไป เห็นรูขุมขนบนใบหน้าและเม็ดฝนที่ไหลลงมาอย่างชัดเจน ฉากหลังสลัว สีหน้าเศร้าสร้อย มุมปากเรียบตรง บุคคลยังคงสวมเสื้อผ้าของตัวเอง