ประหลาดใจเอามือกุมแก้ม

ใช้ภาพที่อัปโหลดเป็นภาพอินพุตเพียงภาพเดียว และเป็นแหล่งอ้างอิงหลักสำหรับเอกลักษณ์ที่จดจำได้ของบุคคล ช่วงอายุที่ปรากฏ โครงสร้างใบหน้า สีผิว ทรงผม สีผม เสื้อผ้า เครื่องประดับ พื้นหลังดั้งเดิม แสง พาเลตต์สี และบรรยากาศ แปลงบุคคลให้กลายเป็นตัวละครจำลอง 3D สไตล์พรีเมียมขนาดย่อส่วน นั่งอย่างมั่นคงตรงกลางฝ่ามือมนุษย์ขนาดยักษ์ที่เปิดออกอย่างสมจริง สร้างภาพพอร์ตเทรตแนวตั้งทรงสูงด้วยมุมกล้องระยะใกล้และสูงขึ้นเล็กน้อย พร้อมมิติเปอร์สเปกทีฟมุมกว้างแบบลวงตา (forced perspective) ที่นุ่มนวล เพื่อให้มือขนาดยักษ์และตัวละครตัวเล็กที่กำลังนั่งอยู่นั้นสร้างภาพลวงตาของสเกลขนาดจิ๋วที่ดูสมจริงน่าเชื่อถือ จัดท่าทางตัวละครจิ๋วในท่านั่งขัดสมาธิที่กะทัดรัด โดยมองเห็นขาทั้งสองข้างที่พับอยู่และรองเท้าทั้งสองข้าง ยกมือจิ๋วทั้งสองข้างขึ้นแตะข้างแก้มโดยให้ฝ่ามือวางแตะแก้มเบาๆ นิ้วมือแผ่ออกอย่างเป็นธรรมชาติ และข้อศอกชี้ออกไปด้านนอก ลำตัวตั้งตรงและอยู่กึ่งกลางบนฝ่ามือที่รองรับ พร้อมรอยสัมผัสการนั่งและเงาที่นุ่มนวลสมจริง ใช้หัวตุ๊กตา 3D ขนาดใหญ่แต่ได้สมดุล โดยกินพื้นที่ประมาณ 38%-42% ของความสูงทั้งหมดที่มองเห็นของฟิกเกอร์ขณะนั่ง ลำตัวมีขนาดกะทัดรัดมาก แขนขาสั้นลง และขาที่พับอยู่แนบชิด ตัวละครต้องสื่อถึงความเป็นตุ๊กตามินิแอนิเมชันที่ได้รับการออกแบบมาอย่างชัดเจนทันที ไม่ใช่ผู้ใหญ่ที่มีสัดส่วนปกติมานั่งอยู่บนมือ และไม่ใช่หัวโตส่ายได้ (bobblehead) จนสุดโต่ง สร้างสีหน้าที่ดูตกใจแต่น่ารักอย่างมีชีวิตชีวา โดยยังคงรักษาตัวตนและวัยผู้ใหญ่ของบุคคลในภาพที่อัปโหลดไว้: ดวงตากลมโตเป็นประกายแวววาวพร้อมประกายไฮไลต์สว่าง คิ้วโก่งสูง แก้มกลมมนนุ่มนวล บลัชออนเรื่อๆ เล็กน้อย และปากรูปตัว O เล็กๆ ที่เปิดออก รักษา สีตาเดิมของบุคคล ระยะห่างระหว่างดวงตา จมูก ริมฝีปาก โครงหน้า ไรผม ทรงผม และลักษณะเด่นเฉพาะตัว สีหน้าควรดูประหลาดใจและขี้เล่น ไม่ใช่ตื่นตระหนกหวาดกลัว รักษาทรงผม ความยาวผม สีผม รอยแสก หน้าม้า ดีไซน์เสื้อผ้า สี ลวดลาย เนื้อผ้า คอเสื้อ แขนเสื้อ เลเยอร์ชั้นในที่มองเห็น อัญมณี และเครื่องประดับตามที่อัปโหลด ปรับเสื้อผ้าให้เข้ากับท่านั่งและแขนที่ยกขึ้นอย่างแนบเนียน เมื่อภาพต้นฉบับถูกครอบตัด ให้สร้างส่วนล่างของเครื่องแต่งกายและรองเท้าที่มองไม่เห็นขึ้นใหม่อย่างระมัดระวังโดยอิงจากชุดที่มองเห็น โดยใช้ชิ้นส่วนที่เรียบง่ายเข้าชุดกันโดยไม่มีลวดลายตกแต่งใหม่ สร้างมือมนุษย์ที่สมจริงระดับภาพถ่าย (photorealistic) ขนาดยักษ์อย่างแม่นยำสองมือ มือแรกคือฝ่ามือกว้างที่เปิดออกเต็มพื้นที่ฉากหน้าด้านล่างและรองรับตัวละครจิ๋วที่กำลังนั่งอยู่อย่างมั่นคง ด้วยกายวิภาค ผิวสัมผัสของผิวหนัง เปอร์สเปกทีฟ และเงาสัมผัสที่สมจริง มือที่สองเข้ามาจากฉากหน้าด้านขวาโดยมีปลายนิ้วที่สะอาดหนึ่งนิ้วหยุดอยู่ข้างๆ แก้มด้านนอกหรือสัมผัสเพียงแผ่วเบา ต้องไม่บังมือของตัวละครที่กำลังกุมแก้มอยู่ ใบหน้า ตา จมูก ปาก หรือคอ รักษาสภาพแวดล้อมดั้งเดิมของภาพที่อัปโหลดและขยายออกอย่างเป็นธรรมชาติ คงไว้ซึ่งสถาปัตยกรรม เฟอร์นิเจอร์ พืชพรรณ งานศิลปะ ทิศทางแสง อุณหภูมิสี พาเลตต์ และบรรยากาศ เพิ่มความเบลอของพื้นหลังแบบภาพยนตร์ในขณะที่ยังคงให้จำสถานที่ได้ อย่าแทนที่หรือออกแบบสภาพแวดล้อมใหม่ เรนเดอร์ตัวละครจิ๋วให้เป็นตัวละครแอนิเมชัน 3D ระดับพรีเมียมที่มีผิวเนียนนุ่มกึ่งโปร่งแสง มี subsurface scattering เล็กน้อย เส้นผมแยกเป็นเส้นประณีต โครงหน้ากลมมนสะอาดตา ดวงตามีมิติมันวาวขนาดใหญ่ รายละเอียดเนื้อผ้าและรอยเย็บ แสงหลัก (key light) ที่อบอุ่น แสงไฮไลต์ที่ขอบ (rim light) นุ่มนวล เงาที่สอดคล้องกัน และระยะชัดลึกที่ตื้นอย่างประณีต รักษามือยักษ์ทั้งสองข้างให้สมจริงระดับภาพถ่าย ข้อจำกัดที่เข้มงวด: - ใช้ภาพที่อัปโหลดเป็นภาพอินพุตเพียงภาพเดียวเท่านั้น - สร้างตัวละครจิ๋วหนึ่งตัว ฝ่ามือรองรับด้านล่างหนึ่งมือ และมือที่มีปฏิสัมพันธ์ด้านขวาหนึ่งมือ อย่างแม่นยำ - รักษาตัวตน ช่วงอายุที่ปรากฏ ทรงผม ชุดจากภาพต้นฉบับ เครื่องประดับ พื้นหลัง แสง และพาเลตต์สี - กำหนดให้ตัวละครนั่งขัดสมาธิ มือของตัวละครทั้งสองข้างกุมแก้ม มองเห็นรองเท้าทั้งสองข้าง และปลายนิ้วมือขวาอยู่ข้างแก้มด้านนอกเท่านั้น - ไม่มีข้อความ ชื่อเรื่อง คำบรรยาย กราฟิกซ้อนทับ องค์ประกอบอินเทอร์เฟซ กรอบ ขอบ โลโก้ เครื่องหมายแบรนด์ หรือลายน้ำ - ไม่มีเสื้อผ้า เครื่องประดับผม อัญมณี เครื่องประดับใบหน้า อุปกรณ์ประกอบฉาก หรือเครื่องประดับที่ไม่มีในภาพที่อัปโหลด - ไม่มีหัวโตส่ายได้จนสุดโต่ง ร่างกายทารก ใบหน้าเด็กทารก อัตลักษณ์ของเด็กวัยเตาะแตะ ภาพวาดอนิเมะแบบแบนราบ บุคคลขนาดตัวเต็มวัยในชีวิตจริง หรือผู้ใหญ่นั่งในสัดส่วนปกติ - ไม่มีบุคคลส่วนเกิน ตัวละครซ้ำซ้อน มือส่วนเกิน มือขาด นิ้วเกิน นิ้วติดกัน ฝ่ามือผิดรูป แขนขาซ้ำซ้อน ชิ้นส่วนร่างกายกลืนเข้าหากัน ลำตัวลอย หรือรองเท้าถูกตัดออก - ไม่มีการจิ้มแรงๆ แก้มเสียรูป การบิดหรือบีบ การสัมผัสที่เจ็บปวด สีหน้าทุกข์ทรมาน หรือปลายนิ้วบังมือ ตา จมูก ปาก หรือคอของตัวละคร