Jego śnieg

Na podstawie fotografii osoby generowany jest zimowy, filmowy portret narracyjny w formie kolażu z trzech kadrów. Cała scena przedstawia pusty, zimny i samotny zimowy dzień z obfitym opadem śniegu. Padają delikatne płatki śniegu, obraz ma chłodną niebieską tonację i realistyczną fakturę ziarna filmu 35 mm. Płatki śniegu zdobią scenę, rzęsy są wyraźnie widoczne, a skóra ostra. Osoba na obrazie odpowiada postaci referencyjnej, ma na sobie stylową czarną krótką kurtkę puchową i czarny szalik, stoi z czysto czarnym parasolem. Górny obraz to zbliżenie, spojrzenie osoby jest melancholijne i nieobecne, skierowane w lewo. Środkowy obraz to ujęcie całej sylwetki, osoba stoi na otwartym śnieżnym polu, patrząc w lewo, a w tle widać zaśnieżony las. Dolny obraz to zbliżenie twarzy, głowa pochylona, na czubku nosa spoczywa płatek śniegu, a oczy opowiadają historię (pojawiają się tylko na dolnym obrazie). Mocne, ciepłe światło z lewej strony oświetla część twarzy i włosów. Ogólny efekt jest melancholijny, spokojny i piękny.